Since uso ngayon yung “Show your scariest Halloween costume,” here’s mine. 👻

Bigla na lang, out of nowhere, ayaw na niya. HAHAHAHAHA

Lord, salamat po sa magandang buhay at career, pero bakit naman po sa lovelife ako binawi? HAHAHAHAHAHA

Edited: Guys, that conversation happened months ago na po. Okay na po ako ngayon, siya na po yung naghahabol sa akin. HAHAHAHA

Sino naman itetease ko diba? hays

Dear Self,

Alam mo yung right people, wrong timing? Pero let’s be real, ina-assume ko lang talaga lahat ng attention na binibigay niya. Ayun, limerence nang malala si gago. Wag mo nang isipin na magre-reply ’yan kahit online siya. Hindi ka niya jowa.

Get a life! Hindi porket feel mong iba siyang tao, na kaya mong makita kung sino talaga siya kapag kayong dalawa lang, at gets na gets niyo ang humor ng isa’t isa, ibig sabihin may something na. Wag ka nang mag-what if, wag ka nang mag-isip kung may hidden agenda siya o kung may chance ba. Wake up!

Mandiri ka naman sa sarili mo. Todo-post ka pa araw-araw para lang mapansin ka, tapos oras-oras mong chine-check kung nag-view ba siya o kung nag-reply na. Kadiri! Have some self-respect, please.

You are worth it, and hindi ka pinanganak sa mundong ’to para maging kabit.

in short, amats ko

Dont let 1am-5am catch you.

Where the world is perfectly silent, and but your thoughts are the loudest.

ikaaaaw ba? ano karugtong ng hanggang kailan mo?

Any successful stories here? :((

Im on my 30s and di ko alam if nangyayari ba sa lahat itong laging nag ooverthink. I know advice ng old gen is dont stress to much pero I tend to do that. At this age kasi feeling ko crucial bawat decision. Mga desisyon sa ganito stage ng buhay will make or break you (thats how i feel). Also now I hate going sa gatherings dahil nakikita ko mga kamaganak ko na maayos sila and thats make.me question ano mali sakin. They talk about building their own house or investing on a property amd ako tamang tipid tipid lang sa araw araw. Ayun nag rant lang ako baka may iba jam same pinagdadaanan lwento nyo pano nyo nalampasan.

Context: My ex (27M) and I (27F) broke up after being in a relationship for four years. One week pa lang since our breakup, and naging kalmado naman talaga yung conversation namin about it. Malinaw naman sa akin kung bakit kailangan na naming maghiwalay since hindi na talaga kami nakakatulong sa isa’t isa.

Pero taena, grabe yung suffering ko after just one week. Hindi ako makakain, hindi ako makatulog, at nasusuka ako. We also lived together for three years, so now that I’m living alone again, pakiramdam ko mababaliw na talaga ako. Sobrang sanay na ko sa presensya niya.

I badly want to reach out to him and ask if we can just get back together and try to fix everything. Hindi ko na kasi kinakaya yung nararamdaman ko.

Blocked naman na siya sa lahat ng socials ko, pero di parin enough.

Please, realtalk-in niyo ako. Ayoko na talaga. Pero sobrang binebetray ako ng emotions ko ngayon. Ang hirap hirap na.