Hazırda oxuduğum kitabda təsadüfən Azərbaycanın cari gündəmi ilə əlaqəli bir hissə ilə qarşılaşdım:
"Sonradan Rza Şah İranın müxtəlif bölgələrində qanun və qayda-qanunu bərpa edərək ölkəni modernləşdirməyə başlayanda, o vaxta qədər İran cəmiyyətində üləmanın [üləma: islamda dini biliklərin, o cümlədən islam doktrinasının və hüququnun qoruyucuları, ötürücüləri və tərcüməçiləri (vikipediya)] imtiyazlı mövqeyinə sistemli hücuma keçdi və onların həyati gəlir mənbələrini birbaşa və ya dolayısı ilə aradan qaldıran, sosial-siyasi təsirini məhdudlaşdıran bir sıra siyasət yeritdi. Xüsusilə, əvvəllər əsasən din xadimlərinin nəzarətində olan ölkənin məhkəmə və təhsil sistemlərindən üləmanı kənarlaşdıracaq bir sıra qanun qəbul etdi. Məsələn, 1920-ci illərin sonunda mülki və cinayət qanunlarının qəbul edilməsi ilə şəriət məhkəmələrinin yerini 1927-ci ildə yaradılan Ədliyyə Nazirliyinə bağlı dünyəvi məhkəmələr aldı, 1936-cı ildən etibarən isə Tehran Universiteti yarandıqdan sonra ölkənin məhkəmə sistemində yalnız təsdiqlənmiş akademik diplomu olan hüquqşünaslar hakimlik edə bilirdi. Eyni zamanda hər səviyyədə dünyəvi təhsilə keçildi və müxtəlif tipli dini məktəb və mədrəsələr qısa müddətdə ya aradan qalxdı, ya da durğunlaşdı.
İmam Hüseynin Kərbəlada şəhid edilməsini anma mərasimləri də daxil olmaqla, açıq havada dini mərasimlərin rəsmi şəkildə qadağan edilməsi də din xadimlərinə qarşı ciddi təhqir idi. Bir təhqir də 1936-cı ildə edildi: qadınların ənənəvi İran örtüyü (çadra) geyinərək küçəyə çıxması qadağan olundu. Təxminən eyni vaxtda hökumətə dini vəqflərin idarə olunmasına lazımi qədər müdaxilə səlahiyyəti verildi və bütün notariat əməliyyatları din xadimlərinin əlindən alındı; bütün bunlar dini qurumlara axan gəlirləri kəsən tədbirlər idi."
[Türkcədən tərcümə: Claude]
(“Şii İslam Tarihi”, 2014, Alfa. Səh. 123-124)
Tarix sübut edir ki, dinə qoyulan qadağalar heç vaxt dini aradan götürə bilməyib. Nəinki aradan götürmək, vaxtıykən bu iyrənc qadağaların qoyulduğu İran hazırda dünyada Şiə İslamının əsas təmsilçisi sayılır. Bu da onu göstərir ki, Azərbaycanda qadağa dinə qarşı qoyulmayıb. Başqa, bir nəfərə xidmət edən məqsədi var. Odur ki, ağlı olan ən qatı din düşmənləri belə bu qadağaya qarşı çıxmalıdır. Təbii ki, yapçı deyilsə.