Het grote hoeveel-verdien-jij 2026 topic

Dag allemaal, ik (24m) kreeg vandaag een belletje van een collega (35~m) waarbij hij mij wou vertellen dat ik ooit dome grapjes maak en dat ik hiervoor voorzichtig moest zijn om dat niet iedereen het snapt

Beetje voorlichting- vandaag is een collega van mij jarig (60m) met deze collega heb ik juist een hele goede verband. Hij stuurt van ochtend naar de werk groepsapp dat hij jarig is, ik vroeg van - waar ligt het gebak? Ipv gefeliciteerd te zeggen (juist omdat ik zo’n goede verband met m heb en ik zou m toch zien vandaag).

Toen was ik naar m’n karwei aan t rijden en belt m’n collega op (35m) en zegt ie dat het onverstandig was om zulke grappen te maken etc ook zegt hij dat als ik bij de klant kom dat ik niet moet vragen of dat de koffie al klaar staat (ik doe dit als grap en de meeste klanten kennen mij al heel goed) verder heb ik nooit een klacht gehad over de kwaliteit van m’n werk of over m’n gedrag (alleen van deze ene collega dan) ook zegt deze collega dat andere collega’s dit ook vinden maar toen ik vroeg van wie wou hij het niet zeggen, dat vind ik al opvallend en sterker nog heeft deze collega tegen mij wel een aantal kut grapjes gemaakt waarvan ik nooit iets heb gezegd.

In de tussen tijd heb ik een andere collega gevraagd wat hij er van vindt maar hij zegt dat er niets aan de hand is. Ik heb het idee dat collega (35m) de boel zit te verzieken.

Wat zou jullie doen? Naar HR stappen of gewoon laten?

!! Nederlands is voor mij een tweede taal en dus kan ik begrijpen dat ik ooit wat rare dingen zeg of dat mijn humor misschien niet zo heel goed vertaald !!

Ook belangrijk om te zeggen is dat wij niet op kantoor werken maar juist in de bouw / installatie techniek, de meeste van ons zijn boerachtige mensen. Zelfs word er op kantoor wel eens gesproken als of het een bouw plek is, en het bedrijf zelf is niet zo groot - 60-70 personeel

k zit in een bizarre situatie en hoor graag jullie mening.
Ik werk 7+ jaar in de logistiek in de regio Venlo (3 jaar loods, 4 jaar Freight Forwarder). (Zelf 25jr) Ik zit momenteel bij een wereldwijde multinational op een vast contract zonder cao. Ik verdien daar € 2.705,- bruto per maand voor 40 uur. Pas toen ik ging rekenen, besefte ik dat ik door het uitblijven van cao-stijgingen slechts 61 cent boven het wettelijk minimumloon zit. Bizar voor mijn ervaring.
Nu ben ik op LinkedIn door meerdere partijen benaderd. De markt in Venlo is blijkbaar oververhit, want ik heb ineens drie serieuze opties lopen waar ik kan instromen op € 3.500,- tot € 3.800,- bruto per maand mét hybride werken (1-2 dagen thuis) en 29 vakantiedagen. Een sprong van ruim € 1.100,- bruto per maand dus.
Mijn huidige manager begrijpt mijn standpunt volledig, maar gaf al aan dat de multinational dit gat door centrale budgetten nooit kan dichten. Ik ga dus sowieso overstappen, maar ik twijfel nu enorm tussen twee werelden:
De kleinere, compacte expediteur (10-15 man): Korte lijnen, direct schakelen met de directie, informele sfeer en veel impact op het resultaat. Maar de werkdruk valt bij drukte wel direct op jouw schouders.
De grotere, bekende transporteur: Meer structuur, betere doorgroeimogelijkheden en budget voor opleidingen. Maar je bent wel sneller weer een 'nummer'.

Wat zijn jullie ervaringen met de overstap van een corporate reus naar een kleiner mkb-bedrijf in de logistiek? Lever je bij een kleiner bedrijf veel in op secundaire voorwaarden (zoals pensioen), of wegen de vrijheid en de korte lijnen zwaarder?
Ben benieuwd naar jullie advies!

Vaak als mijn vrienden in een sollicitatie gesprek procedure zitten, zijn ze eigenlijk uit op maar 3 dingen: geld, de verwachtingen achterhalen en de titel van hun functie. Zelden hoor ik dat mensen proberen te achterhalen wat de bedrijfscultuur precies is. Een voorbeeld is borrels buiten werktijden, ik zou zeggen dat ik ongeveer naar de helft van de georganiseerde borrels ga. Waar ik werk kijkt niemand daar van op. Maar er zijn natuurlijk ook bedrijven waar niet naar (bijna) elke borrel gaan slecht reflecteert op jou als persoon, en oprecht een hinder kan creëeren voor je groei mogelijkheden binnen het bedrijf.

Een andere, voor mij veel belangrijkere is lunch. Ik vertik het gewoon om letterlijk elke dag een uur lang aan een tafel te zitten met hele kantoor en mee praten over dezelfde 4 onderwerpen iedere dag.

Wellicht is het mijn generatie, ik ben meestal de jongste op de werkvloer en heb daardoor weinig gemeen met mijn collega’s

Tuurlijk is er geen probleem als je collega’s veel borellen of samen lunchen, maar hoe word er naar jou gekeken als je niet altijd mee doet?

Zijn dit soort dingen belangrijk voor jullie? Vragen jullie hier tijdens een sollicitatie naar? Ik wel, sterker nog als het de tweede of derde ronde is en ik weet vrijwel zeker dat ze een aanbod doen, vraag ik of ik even met ze een rondje door het gebouw kan lopen of zelfs wat mensen ontmoeten uit het team waar ik in kan komen.

Ik vind zelf dat je je pas echt kan ontwikkelen in je carrière als je je comfortabel voelt, dat vergt voor iedereen nou net wat anders.

Hi! Ik ben een beetje aan het rondkijken naar de mogelijkheden om vanuit backend development meer richting security te gaan. Ik werk nu zo’n 3 jaar met php en Azure en merk dat security me steeds meer begint te interesseren.

Ik weet alleen nog niet goed wat een logische route zou zijn om die kant op te gaan. Hoeveel heb je bijvoorbeeld aan je ervaring als developer als je de security in wilt? Is dat uberhaupt realistisch, of is dat een kansloze missie (ik ben niet heel bekend in de security wereld).

Zeker met de recente hacks zoals die van de AH afgelopen week, wordt dit naar mijn idee ook steeds relevanter. En laat daar nu ook precies mijn interesse liggen eigenlijk 🙂

Ben vooral benieuwd naar ervaringen van mensen die zelf vanuit development de overstap hebben gemaakt, of naar tips van mensen die al in dit vakgebied werken. Bedankt alvast!

 
Ik heb een nieuwe baan bij een bso. Zonder ervaring is het erg wennen en veel vallen en opstaan in het omgaan met de kinderen. Het gaat wel steeds wat beter en ik merk dat mijn ervaring met de ouders (vanuit vorig werk) wel van pas komt. Ook merk ik dat ik het leuk vind om de kinderen te bestuderen, ze beter te leren kennen en ze te willen helpen in hun ontwikkeling. Al weet ik soms nog niet zo goed hoe, haha. Ik merk wel dat ik vanuit psychologisch oogpunt vaak de juiste observaties maak (bevestiging van collega’s en pedagogische trainingen die we krijgen) en daar van nature best goed inzicht in heb. Nu alleen de praktische tools nog leren.
 
Maar helaas ben ik dus in een team geplaatst waarin al veel aan de hand was en dat merk ik echt. Plus dat ik op persoonlijk vlak niet zoveel aansluiting met mijn directe collega’s voel. Dat heeft er vooral mee te maken dat ze een stuk jonger zijn en een hele andere opleidingsachtergrond hebben (lager). Zelf ben ik gewend om meer te communiceren over het werk en daarin observerend te zijn, maar zij zijn veel praktischer ingesteld en dat is op zich allemaal prima. Maar ik merk bijvoorbeeld ook op emotioneel vlak een vrij onvolwassen en gesloten houding. In de eerste weken had een van hen zelfs een woede uitbarsting en liep boos weg uit de ruimte en sloeg een keer hard de deur achter zich dicht (waar alle kinderen bij waren). Dat vond ik zo’n vreemde situatie en had ook meteen het gevoel daar niet meer te willen werken. Ook al gaf deze collega daarna aan dat het niet persoonlijk naar mij was. Verder voelde me vanaf het begin af aan ook al niet echt welkom, ik werd zo ongeveer genegeerd en pas als ik iets verkeerd deed werd er aan mij gevraagd waarom ik niets gevraagd had. Maar hoe kan ik überhaupt ergens iets over vragen, waar ik het bestaan niet vanaf weet. Later werd er wel gezegd vanuit de manager (die is niet op de vloer aanwezig maar hebben we eens in de zoveel tijd een overleg mee) dat ik door drukte en vakantieperiode eigenlijk niet ingewerkt ben en dat verklaarde al een hoop voor mij en m’n collega’s en klaarde toen een beetje de lucht. Maar de laatste weken merk ik toch dat er nog steeds veel speelt en het me gewoon niet lekker zit.
 
Van de week vertelde deze collega aan mij dat zij het niet persoonlijk bedoelt als ze chagrijnig richting mij is, maar dat het vooral komt door de huidige situatie en stagiaire die na een halfjaar nog niet goed meekomt in het ritme en afspraken. En doordat ze moe is van de afgelopen jaren waarin er continu alleen maar invallers zijn geweest. Ook zei ze dat ze dat ze merkt dat ik de dingen ten minste wel oppak en dat ze fijn vind.
 
Toch, ondanks haar uitleg, voel ik me nog steeds niet op mijn gemak in dit team. De spanning hangt erg in de lucht, ook in de appgroep, je bent telkens op je hoede dat je niet iets verkeerd doet.
 
Ik ben zelf in deze hele situatie vrij afwachtend, pas me zoveel mogelijk aan, probeer positief te blijven en elke keer met energie op werk te verschijnen en zaken op te pakken. Ik vind het lastig om over mijn gevoel te beginnen, omdat ik niet goed kan inschatten hoe dit zal vallen en het laatste wat ik wil is dat ik het erger zou maken.
 
Het is misschien vanuit mijn kindertijd ook een patroon om, wanneer er spanning is, me zoveel mogelijk aan te passen en te zorgen dat er in elk geval niemand last van mij heeft. Waardoor ik mezelf misschien wat kleiner maak en me of niet genoeg uitspreek.
 
Afgelopen dinsdag was er een vergadering met een gedragsprofessional en toen mijn collega’s zodra het tijd was direct de deur uitliepen (en mij verder ongeveer negeerde) zag ik mijn kans om met deze professional mijn gedachten over het team te delen. Zij maakte namelijk aan het eind van het overleg een opmerking dat mijn collega’s erg moe overkwamen (lees: wel het gesprek goed voeren maar niet met het allermeest enthousiasme, soms zuchten en vaak naar de klok kijken). Mijn collega’s reageerde hierop door te zeggen dat er niets was. Maar ik voelde me gehoord door deze opmerking van haar; de sfeer in dit team klopt gewoon niet.
Toch slikte ik mijn woorden in.
 
Ik zit er nu aan te denken om dit te bespreken maken met mijn manager. Ik twijfel of ik ons overleg over een paar weken moet afwachten of dat ik dit al eerder moet opgooien. Ik wil niet stoken in het team en al helemaal niet dat mijn collega’s hierover horen en dan denken dat ik slecht achter hun rug om spreek (dat zie ik zo gebeuren) en dat ze me dan nooit meer willen aankijken bij wijze van spreken en onze relatie nog meer beschadigd raakt.
 
Maar ik merk dat ik elke keer na mijn shift met lagere energie thuiskom dan ik erheen ging en dat ik mijn werk op deze manier niet leuk vind.
 
Tegelijkertijd voel ik ook sympathie voor deze meiden, omdat ik heb begrepen dat ze veel hebben meegemaakt en hun leven niet makkelijk is geweest (uit-huis-plaatsingen, gescheiden ouders, school niet afgemaakt, etc.). Ik ken de details niet, maar van een collega op een andere locatie begreep ik dat het een ontzettend lieve meid is die gewoon veel heeft meegemaakt. Dus ik wil haar ook niet te veel afvallen.
 
Toch wil ik ook niet over mijn eigen grenzen heen lopen en voor mezelf zorgen dat ik me in ieder geval gewoon prettig en gezien voel in mijn werkomgeving en met een fijner gevoel thuiskom na een dag werken.
 
Wat zouden jullie doen in zo’n situatie?
 

Hoe beantwoord je deze vraag als je oprecht niet weet waar je jezelf ziet over 5 jaar? Zeg je dan gewoon maar wat of moet je gewoon eerlijk zijn en zeggen dat je het niet weet?

Hoi, ik ben bijna afgestudeerd in planologie en ben aan het kijken naar een functie bij Arcadis voor de vergunningen (in Zwolle). Heeft iemand informatie over de werksfeer? En voor de functie vergunningen en ruimtelijke processen, werk je veelal op 1 locatie?

Binnenkort heb ik een gesprek omtrent een VSO. Mijn werkgever wil mijn jaarcontract voortijdig opzeggen. Het bevat geen proeftijd, en tijdens het gesprek waar me dit bekend werd gemaakt werd een datum wat 5 mnd voor het einde van het originele contractdatum zit. Aangezien, dit mijn eerste ervaring is weet ik niet precies hoe sterk mijn positie is buiten het inlezen over wat een vso inhoudt en met AI over mn situatie gediscuseerd. Voor nu denk ik eraan om straks de vso te laten controleren door een professional en hier een budget voor te laten opnemen. Verder zit ik aan een vrijwaringsclausule en een transitievergoeding te denken. Iemand observaties over mn verhaal, tips, ervaringen?

Edit: wel volledig vrijgesteld van werkzaamheden tot die tijd

Ik werk inmiddels ongeveer vier jaar bij dezelfde werkgever en ben 31 jaar (single en geen kids).
Ik heb het naar mijn zin, fijn team, fijne werkgever en een prima salaris. Toch merk ik dat ik me de afgelopen anderhalf jaar qua kennis en uitdaging nauwelijks heb ontwikkeld (helaas is er ook geen andere functie binnen het bedrijf beschikbaar waarin dit wel mogelijk is). Daarom heb ik gesolliciteerd op een andere functie waarin ik me naar verwachting verder kan ontwikkelen en meer uitdaging zal vinden. Het enige nadeel is dat ik er ongeveer € 150 bruto per maand op achteruitga. Volgens de nieuwe werkgever is er geen ruimte om over het salaris te onderhandelen omdat dit salaris aansluit bij het salaris van medewerkers met vergelijkbare ervaring. De werkgever lijkt verder prima en biedt vergelijkbare arbeidsvoorwaarden.
Wat zouden jullie doen? Kiezen voor meer uitdaging en ontwikkeling ook als dat betekent dat je iets minder verdient of blijven waar ik nu werk ?

Hey allemaal! Hier is een dilemma op Dinsdag Woensdag.

Ik kreeg een seniorfunctie aangeboden op een andere locatie van mijn werkgever. Fijne uitdaging en kans om te groeien qua werk en als mens maar ik zit nu op een fijne plek met korte reistijd en ben dan ‘s avonds veel later thuis. Zo’n kans komt waarschijnlijk niet snel terug.

Doorgroeien of blijven waar je je goed voelt? Werkgeluk of persoonlijke ontwikkeling?

Alvast bedankt! ☺️

Weet er iemand hoe ik erachter kom welke bedrijfsarts mijn werkgever heeft? Het staat niet in me contract of waar ik ook zoek.

Ik weet dat hij het verplicht is door te geven maar hij weigert heel subtiel antwoord te geven.

Korte intro: Ik ben 28 en werk inmiddels zo’n 9 jaar als webdev, vooral in de technische hoek, denk aan automatiseren, koppelen, applicaties e.d.

Door de ontwikkelingen rondom AI ben ik aan het onderzoeken welke andere carrièremogelijkheden er zijn, binnen of buiten de IT.

Welke vakgebieden zouden aansluiten bij mijn achtergrond en waar kan ik het beste beginnen om een overstap te maken? Ik ben benieuwd naar ervaringen en adviezen van mensen die een vergelijkbare overstap hebben gemaakt.

Hi allemaal,

Ik zit (naar eigen zeggen) in een lastige situatie. Ik ben 30 jaar en werk momenteel zo’n 2 jaar voor dezelfde werkgever als Financieel Functioneel Consultant voor een bedrijf wat ERP software implementeert. Het werk is zeer divers en ik heb veel vrijheid om mijn werktijden in te delen. Ik werk voornamelijk thuis behalve wanneer ik (af en toe) naar een klant moet voor inrichting sessies omtrent het nieuwe pakket, om trainingen te geven aan gebruikers of om begeleiding te bieden in bepaalde fases van een project. De ERP software is vrij niche en daarmee niet heel bekend in bepaalde sectoren.

Momenteel verdien ik € 4.275 bruto per maand excl. 8% vakantiegeld o.b.v. 36 uur en heb ik een mobiliteitsbudget van ruim € 1000. Daarnaast heb ik onbeperkt vakantiedagen en krijg ik ieder jaar een bonus van minimaal 50% van m’n maandsalaris. Mijn werk kan vrij stressvol zijn aangezien ik 3 projecten op jaarbasis heb en er daarin veel van mij wordt verwacht.

Nu het volgende. Ik heb gesolliciteerd voor een functie bij een overheids orgaan als Functioneel Beheerder Financiën. In de komende 2 jaar wordt de volledige financiële administratie daar op de schop genomen omdat optimalisatie noodzakelijk is. Ze werken met SAP S4/HANA waardoor ik dit als een mogelijk mooie ingang zie tot nieuwe carrièrekansen op het gebied van SAP. Ik ben namelijk bang dat mijn huidige carrièrepad op een gegeven moment ‘vastloopt’ vanwege het feit dat het ERP pakket niet heel bekend is. SAP heb ik altijd al gezien als een mooi pakket met brede carrière kansen.

Ik heb een aanbod gekregen van € 4.700 excl. IKB van zo’n 22% o.b.v. 36 uur n.a.v. mijn sollicitatie. Hierbij heb ik 20 vakantiedagen met de optie tot bijkopen van maximaal 8 dagen met een deel van het IKB budget.

Ik ben vooral bang dat de vrijheid die ik bij mijn huidige werkgever heb, iets is wat ik niet snel terug ga vinden. Daarnaast is mijn huidige arbeidsvoorwaardenpakket erg fijn als ik kijk naar de onbeperkte vakantiedagen. Ik maak namelijk goed gebruik van de vrije vakantiedagen door bijvoorbeeld dit jaar al zo’n 35 dagen te hebben opgenomen. Onderaan de streep zal ik er dus zo’n € 300 bruto op achteruitgaan.

Daarentegen is dit misschien een kans die ik niet snel nog een keer krijg. Werken met een SAP pakket waar ik (nog) geen kennis van heb in combinatie met een medior salaris klinkt namelijk erg aantrekkelijk. Daarnaast is het carrièreperspectief voor de toekomst daarmee naar mijn idee een stuk breder doordat SAP wereldwijd toonaangevend is.

Wat zouden jullie doen in mijn situatie of wat zijn jullie ervaringen in wellicht eenzelfde situatie?

Zijn techcertificaten volgens jullie dezer dagen nog de moeite waard (bijv. AWS/Azure, Kubernetes, IaC-tools)? Vroeger waren ze altijd een leuke plus op je cv, en de kennis die je ermee opdeed was ook heel nuttig. Tegenwoordig is AI echter zo goed in coderen dat het bijv. je hele IaC-configuratie kan schrijven en je zelf amper nog Bicep of Terraform aanraakt. Hetzelfde geldt voor de set-up van je cloudomgeving.

Denken jullie dat certificaten in het AI-tijdperk nog veel meerwaarde hebben? En dan vooral voor iemand die al als softwaredeveloper in tech werkt.

Hello. Ik werk al gedurende 9 jaar in beleidsfuncties/onderzoek bij de overheid en non-profit. Daarin kwam ik steeds meer in contact met soft HR: opleidingsplannen vormgeven i.f.v. digitalisering, leidinggevenden coachen. Ik ben de sector beu en wil graag overstappen naar een meer commercieel bedrijf, en starten in een HR-functie. Mijn doel is om HR business partner te worden, maar ik heb momenteel noch de ervaring noch de opleiding. Ik heb wel een master diploma, maar in iets totaal anders. Heeft er iemand ideeën hoe ik die overstap best maak? Het enige waar ik zelf opkom is starten in een HR-officer functie, maar het loon ligt daar erg laag ...

Hoi allemaal,

Ik ben 20 jaar en zit momenteel in mijn eerste jaar HBO Verpleegkunde. Vorig jaar ben ik begonnen met HBO ICT aan De Haagse Hogeschool. Het eerste gedeelte van de opleiding heb ik volledig gehaald, maar daarna ben ik gestopt omdat ik merkte dat programmeren, embedded systems en het vele groepswerk mij niet echt aanspraken.

Toch twijfel ik nu of ik terug moet gaan naar HBO ICT, omdat ik de richting Information Security Management (ISM) wel interessant vind. Deze richting gaat vooral over cybersecurity, informatiebeveiliging, risicomanagement en het beveiligen van organisaties. Dat lijkt mij een stuk leuker dan de hele dag programmeren.

Mijn grootste twijfel heeft vooral te maken met de toekomst en de arbeidsmarkt.

Aan de ene kant heb ik met HBO Verpleegkunde waarschijnlijk veel baanzekerheid. Er is een groot tekort aan verpleegkundigen en ik verwacht niet dat AI dit beroep zomaar kan vervangen. Daarnaast lijkt het mij interessant om later in een ziekenhuis te werken, bijvoorbeeld op de spoedeisende hulp of intensive care. De opleiding gaat tot nu toe ook redelijk goed en ik begrijp de theorie prima.

Aan de andere kant spreekt het leven dat bij een baan in de ICT hoort mij meer aan. Ik zou het fijn vinden om later normale werktijden te hebben, eventueel hybride te kunnen werken en een goed salaris te verdienen. Ook lijken de doorgroeimogelijkheden binnen cybersecurity mij interessant.

Waar ik vooral bang voor ben, is de ontwikkeling van AI. Ik lees steeds vaker dat bedrijven minder junioren aannemen en dat AI veel werkzaamheden sneller kan uitvoeren. Ook hoor ik dat de ICT arbeidsmarkt minder goed is dan een paar jaar geleden. Ik vraag me daarom af hoe de situatie over vier jaar zal zijn, wanneer ik ongeveer klaar zou zijn met mijn opleiding.

Ik begrijp dat cybersecurity iets anders is dan softwareontwikkeling, maar ook binnen informatiebeveiliging kunnen bepaalde werkzaamheden natuurlijk geautomatiseerd worden. Daarnaast lijkt het alsof steeds meer studenten voor cybersecurity kiezen, waardoor de concurrentie misschien groter wordt.

Bij verpleegkunde maak ik me juist minder zorgen over het vinden van werk, maar daar twijfel ik weer over het salaris, de onregelmatige diensten en de fysieke belasting. Ik weet niet of ik dat werk tot mijn pensioen zou willen blijven doen.

Voor mij zijn baanzekerheid, een goed salaris en een goede balans tussen werk en privé het belangrijkst. Ik hoef niet extreem veel te verdienen, maar ik wil later wel comfortabel kunnen leven en voldoende vrije tijd hebben.

Daarom ben ik benieuwd hoe mensen die in de ICT of zorg werken hiernaar kijken.

Hoe is de arbeidsmarkt momenteel voor mensen die net zijn afgestudeerd in cybersecurity, vooral binnen Information Security Management, IT Risk en GRC? Denken jullie dat er over vier jaar nog voldoende kansen zijn voor starters? En hoe kijken jullie naar de invloed van AI op deze functies?

Ook ben ik benieuwd of het salarisverschil tussen een verpleegkundige en iemand die in cybersecurity werkt in de praktijk echt zo groot is.

Ik vind het vooral lastig omdat ik niet wil stoppen met een opleiding die veel zekerheid biedt om vervolgens over een paar jaar moeite te hebben met het vinden van een baan. Tegelijkertijd wil ik ook niet alleen voor zekerheid kiezen en later spijt krijgen dat ik niet voor ICT ben gegaan.

Wat zouden jullie in mijn situatie doen? Ik hoor graag ervaringen van mensen uit beide sectoren.

Ik overweeg om Computer Science te gaan studeren, maar ik twijfel of het nog een goede keuze is met de opkomst van AI en de huidige arbeidsmarkt.

Is het nog de moeite waard om deze richting te kiezen? En hoe zien jullie (IT’ers) de baankansen over een paar jaar?

Hallo iedereen,

Zoals de titel het al zegt, gemeenten weigeren mij aan te nemen. Ik ben een Rijksambtenaar die al meerdere jaren ervaring heeft binnen verschillende organisaties bij de Rijksoverheid. Op een gegeven moment zocht ik toch naar een baan dichter bij huis. Gelukkig is er is zeker geen te kort bij gemeenten qua vacatures. Ik zie de een na de andere vacature langskomen waar ik prima voldoe aan de vereisten. Ik solliciteer dus voor functies die zelfs wat lager qua niveau zitten om zeker te zijn dat ik die functie kan bemachtigen.

Op een gegeven moment krijg ik terugkoppelingen van meerdere gemeenten waar ik bij heb gesolliciteerd. Tot mijn verbazing word ik door ze allemaal afgewezen. Mijn ervaring in het gebied wat zij nodig hebben, heb ik. Waar ligt het dan aan?

Ik heb geen ervaring binnen een gemeente en gemeentesystemen. Ik val bijna van mijn stoel. Hoe is het mogelijk dat gemeenten zo'n idioot beleid hebben dat ze geschikte kandidaten afwijzen omdat ze niet eerder bij een gemeente hebben gewerkt. Hebben gemeenten überhaupt wel een idee hoeveel systemen er binnen de Rijksoverheid zijn?

Als je bij de Belastingdienst komt te werken dan heb je zo te maken met tientallen systemen die je moet gebruiken. Dit zal ongetwijfeld ook gelden bij andere instanties bij de Rijksoverheid. Van de recruiters krijg ik zelf ook commentaar dat zij het ook belachelijk vinden dat gemeenten mensen afwijzen enkel omdat ze geen werkervaring hebben bij een gemeente.

Heeft iemand hier advies hoe je toch aangenomen wordt bij een gemeente zonder werkervaring bij een gemeente te hebben?

Hey,

Ik ben op zoek naar een leren schoudertas waar een laptop in kan, een broodtrommel en een beetje de dagelijkse dingen die je op een werkdag nodig hebt.

Hebben jullie tips? Ik hoor het graag!

Hey reddit, ik wil op jullie input vragen;

Ik werk nu momenteel ruim 8 jaar bijna 8,5 jaar bij een locatie van ibse de Bruggen.

Op veel manieren ga ik hier nog steeds met plezier naartoe echter ben ik wel op zoek naar een nieuwe baan met vernaamste reden is dat ik onder prikkeld ben. (Klinkt misschien vreemd) op de locatie waar ik nu werk.

Ik ken de cliënten haast iets te goed en ik hoef eigenlijk op geen enkele moment meer na te denken over wat ik moet doen, hoe ik moet handelen of wat ik moet zeggen.

Ik merk dat ik een last van heb, want terwijl het op papier best wel ontspannen werkt wil ik toch wat meer, ik heb een leuke advertentie gezien bij 's Heeren Loo het is dan een very intensive care zorgplek. (VIC) hier heb ik ervaring mee ik heb namelijk ook op een crisisplek gewerkt waar er inderdaad veel onvoorspelbaarheid en moeilijke situaties bij komen kijken waar ik veel interesse in heb.

Ik merkte dat ik  goed dat ik goed ga op zulk soort situaties en dat ik het leuk vind om veel na te moeten denken over het gedrag van cliënten. En veel alert te moeten zijn. Echter vind ik dit een lastig besluit om te maken;

aan de ene kant snap ik heel goed dat de enige manier is waarop ik achter kom om het gewoon dat werkelijk te doen, maar toch ik merk dat ik moeite heb met het weggaan van mijn baan omdat dit wel pluspunten heeft namelijk:

ik heb een goede band met iedereen alle cliënten alle collega's en mijn manager.

de werkdruk ervaar ik als vrij laag dat is een negatief iets maar ook wel een positief iets want het is eigenlijk best wel makkelijk geld verdienen.

Het bedrijf is gewoon heel fijn om mee en voor te werken ik heb nergens echt tegenaan gelopen geen problemen gehad met met hoger op of met andere collega's en alles er problemen waren zijn eigenlijk vrijwel meteen opgelost.

De baan die ik heb gezien is van een andere werkgever namelijk 's Heeren Loo hier heb ik dus totaal geen ervaring mee en ik ken ook niemand die de haar voor heeft gewerkt of nu werkt dus ik weet niet zo goed wat ik daarvan kan verwachten.

Ik ben op zoek naar meer uitdaging en dus in zekere zin meer werkdruk.

maar wat nou als deze baan die ik voor ogen heb totaal heb tegenovergestelde woord van wat ik nu heb namelijk;

teveel werkdruk en nare collega's en een nare werksfeer en ook een niet meewerkend instantie.

Hoe zou ik mij het beste hierop kunnen oriënteren? Hebben jullie zelf vergelijkbare overstappen gemaakt in deze branche of in een andere branche ?

Wat zijn jullie ervaringen bij 's Heeren Loo of bij Ipse laat me weten wat jullie ervan vinden het zou maar enorm helpen.

------

Zijn er andere subreddit waar dit beter past? Laat het me weten!

Bedankt voor het lezen!

Ik heb een tijdje geleden hier al iets gepost. Ik begin binnenkort als grensarbeider in Nederland.

Ik maakte me een paar weken geleden wat zorgen omtrent de proefperiode aangezien ze dit in België simpelweg niet kennen.

Ik kreeg toen een hoop motiverende en hoop gevende posts waarvoor dank.

Ik heb mijn bezorgdheid ook aan de werkgever gecommuniceerd en die stelde voor vooraf schriftelijke afspraken te maken wat er in grote lijnen wordt verwacht.

Hoe bindend is dit juridisch? Ik wil er alles maar dan ook alles aan doen om deze job tot een goed einde te brengen. Ik ben hier gewoon bang voor omdat ik een maandelijkse hypotheek dien te betalen en als dit misloopt ik toch serieus kans maak om mijn huis kwijt te spelen en mijn partner en 3 kinderen afhankelijk zijn van me.

Ik heb echt wel een leuk onderbuik gevoel bij de werkgever maar het voelt als zo'n ontzettende gok dat het me toch bang maakt.

Update: het gesprek is verplaatst naar een later tijdstip! Groene vlag :D Bedankt voor alle reacties!

Vorige week ben ik uitgenodigd voor een sollicitatiegesprek bij een gemeente (voor de week erna). Ik mailde direct terug met dat ik graag kennismaak, maar of het misschien op een later tijdstip zou kunnen (met een concreet voorstel) omdat ik op hun voorgestelde tijdstip een afspraak heb van mijn werk. Deze afspraak van mijn werk is met een klant en die groep bestaat uit zo’n tien personen, ik kan het niet maken om dit twee dagen van tevoren af te zeggen.

Vandaag werd ik hierover teruggebeld. Degene die dit inplant gaat haar best doen, maar ze weet niet zeker of dit lukt. De selectiecommissie bestaat uit vier personen en ze weet dus niet of iedereen op een later tijdstip kan.

Ik ben enthousiast over de functie, maar ik vind het ergens wel bijzonder dat een eerste sollicitatiegesprek met vier medewerkers wordt gevoerd als dat betekent dat er nauwelijks ruimte is om het tijdstip aan te passen.

Weet iemand of dit normaal is, kan ik dit in de toekomst ook bij andere gemeenten verwachten? Zegt dit iets over de organisatie, of is dit gewoon hoe sollicitatieprocedures soms lopen?