Het grote hoeveel-verdien-jij 2026 topic

Ik ben benieuwd wat jullie hiervan vinden.. 😄

Ik ben werkgever/eigenaar van een klein ICT-bedrijf. Wij zijn met een team van 8 mensen en hebben regelmatig studenten bij ons over de vloer om een stage te lopen. De laatste jaren is de kwaliteit van de opleidingen/studenten wel enorm gedaald.. Maar dat is een ander topic waard, daar wil ik hier niet over klagen...

Omdat de kwaliteit zover is gedaald hebben wij 3 jaar geleden besloten om strenger te zijn in de voorselectie. Wil je bij ons stage komen lopen? Dan moet je eerst via TestGorilla laten zien dat je wel in ons team kunt functioneren. Geen ingewikkelde assesments of uren investeren.. Maar gewoon een korte test van 5 minuten waar je minimaal een score moet halen van 60%.

Onderwerpen in de test zijn o.a. Nederlands, Begrijpend lezen, Etiqetten op de werkvloer en Omgang met collega's. Ons team heeft een gemiddelde score van 92% (zonder te oefenen). De studenten.. Die haalde hooguit 65/70%. En nee... wij hebben niet allemaal boomers in dienst. De oudste collega is 37 jaar :).

Nu hebben we een criterea toegevoegd; de sollicitatiebrief moet geschreven zijn zonder AI. We hebben het al zo vaak meegemaakt dat een brief er goed uitziet. Maar dan lopen we er vaak tegenaan dat de student zonder AI geen mailtjes kan tikken of fatsoenlijk kan communiceren. We verwachten geen foutloos Nederlands.. Maar een post tikken zoals dit.. Daar gebruiken ze ook al vaak AI voor.

Ons beleid nu:
Stuur je een mail met overduidelijk AI? Dan krijg je een afwijzing met nog één laatste kans om een zelf geschreven e-mailtje/brief toe te sturen. Leest die lekker weg? Dan mag je op gesprek komen.

We krijgen van scholen de feedback dat studenten het moeilijk vinden. Er vooral problemen mee hebben omdat... Geen reden. En dat ze ons te streng vinden.

Maar wij zijn er eigenlijk van overtuigd.. Kun je niet je e-mail zelf tikken? Dan heb je bij ons echt een uitdaging en gaat het niet werken.

Wat vinden jullie?

Hoi iedereen!

Ik zou graag jullie advies willen.

Ik werk inmiddels drie jaar als student op een notariskantoor. Ik heb een hele fijne en flexibele werkgever. Als ik bijvoorbeeld een week vrij wil, wordt dat meteen geregeld. Het enige probleem is dat ik inhoudelijk weinig leer over mijn vakgebied. Ik doe namelijk al drie jaar hetzelfde werk. Momenteel verdien ik € 17 per uur.

Nu heb ik een baanaanbod gekregen voor een vergelijkbare functie bij een ander notariskantoor. De werkgever heeft mij verteld dat ik me met allerlei rechtsgebieden mag bezighouden en dat ik zelfs zelfstandig besprekingen met cliënten mag voeren, net zoals een notaris. Daarnaast biedt hij mij een hoger uurloon aan. Het nadeel is wel dat ik vier dagen per week moet werken.

Wat zouden jullie doen in mijn situatie? Ik zit helaas nog in de bachelorfase van mijn studie. Bij mijn huidige werkgever krijg ik veel flexibiliteit, wat vooral tijdens mijn masteropleiding erg fijn zou zijn. Bij de nieuwe werkgever is er echter minder ruimte voor flexibiliteit tijdens mijn master.

Hi! Ik ben benieuwd of er hier ook mensen zijn die na een lange periode van ziek zijn (in mijn geval 5+ jaar) zijn gereïntegreerd bij een nieuwe werkgever en hoe zit dit hebben aangepakt. Ik zoek zelf al langere tijd een plek waar ik rustig uren mag opbouwen (onbetaald, als werkervaringsplek) maar dit lukt slecht. Valt me een beetje tegen dat het vooral als lastig gezien wordt dus ben benieuwd naar andere ervaringen!

Ik ga binnenkort solliciteren in de IT-sector, en zou graag een wat hoger salaris willen. Nu doe ik ook 4 uur in de week vrijwilligerswerk voor een organisatie voor vluchtelingen. Hier ben ik best gepassioneerd over en zou het normaal gezien ook bij een sollicitatie vermelden.

Nu weet ik niet of dat slim is om te vermelden, omdat ze misschien een beeld van me krijgen dat geld minder belangrijk voor me is, en me daardoor een minder hoog salaris aan zouden bieden.

Wat zouden jullie doen? Is mijn zorg onterecht?

Wat zouden jullie doen? Ik hou het bewust een beetje vaag om mezelf niet te doxen.

Ik werk ondertussen 15 jaar in hetzelfde bedrijf. Ik ben hier begonnen in een gebied waar ik wel al wat ervaring in had en zo opgeklommen tot manager in een bepaalde productlijn. Ondertussen 4 jaar geleden zijn we overgenomen door een grote tech groep en gemerged met een voormalige concurrent, een Amerikaans bedrijf. Ondertussen gaat het financieel niet goed met het bedrijf (wel met de groep, die ons in leven houdt) en zijn er ook een aantal ontslagrondes geweest. Momenteel lijkt er voor het bedrijf wel beterschap op komst.

Na de merge is mijn productlijn stilaan afgebouwd voor de introductie van een nieuw product. Ik ben nog 3 jaar op het oude product gebleven, maar vorig jaar kreeg ik het voorstel om over te stappen naar een nieuwe functie (nog steeds manager). Aangezien mijn oude functie toch ging verdwijnen binnen afzienbare tijd heb ik het voorstel aangenomen.

Probleem is nu dat ik eigenlijk heel weinig van de nieuwe rol ken en mijn manager mij hier totaal niet in begeleidt. De helft van de tijd verveel ik mij en de andere helft krijg ik vragen of opdrachten waar ik totaal geen idee heb hoe er aan te beginnen of zelfs niet begrijp wat mijn baas nu eigenlijk wil (ik vermoed dat hij het vaak zelf ook niet weet en gewoon de vage opdrachten doorschuift). Ik vermoed dat er stilaan wel eens iemand door gaat krijgen dat ik eigenlijk niet weet waarmee ik bezig ben. Ik voel me er gewoon ook erg slecht bij. Je verwacht het misschien niet, maar de schijn ophouden is best vermoeiend en stresserend.

Denken jullie dat het mogelijk is om binnen het bedrijf iets anders te vinden? Is dat een slimme zet?

Zoek ik zelf naar iets anders? Probleem hier is dat ik door 15 jaar bij hetzelfde bedrijf te blijven, mezelf een beetje uit de markt heb geprijsd. Ik verdien best goed, maar heb behalve generieke ervaring weinig kennis die overdraagbaar is (mijn huidige bedrijf is best een niche domein).

Optie 3 is minder netjes. Ik wacht gewoon af tot ze me ontslaan. Voordeel is dat dit me na 15 jaar een mooie ontslagpremie oplevert, daar staat dan wel weer tegen over dat een ontslag mogelijks een nadeel is bij de zoektocht naar een nieuwe job.

Alle advies is welkom.

Ps. Moest het relevant zijn. Ik ben midden de 40.

Hallo allemaal,

Ik ben (22f) recent begonnen aan mijn eerste officiële baan na het afstuderen. Ik werk nu 36 uur in de zorg en heb hele lieve collega’s, op één na dan. Deze oudere mannelijke collega is met niet-werkgerelateerde zaken echt heel leuk, maar met werk is hij echt heel vervelend.

Deze man had de taak om mij in te werken, dit is dus niet gebeurd. Zo kwam ik pas aan het einde van mijn dienst, door een andere collega, erachter dat hij mij moest inwerken. Ik heb die eerste dag daarom ook vrij weinig gedaan en geleerd. Het is dan ook niet alsof ik geen vragen stel, het tegendeel juist. Echter kreeg ik op elke vraag of geen antwoord, of een “vraag het aan die collega, die kan je daar beter mee helpen”. In eerste instantie vond ik dit al raar, maar anderzijds is dit ook mijn eerste baan in de zorg als niet-stagiaire. Ik wist dus eigenlijk ook niet wat ik moest verwachten.

Het ding waar ik nu het meeste mee zit is dat hij zichzelf heel goed probeert voor te doen wanneer het over werktaken zijn die ik heb uitgevoerd. Zo was er een incident, waar hij lekker voor bleef zitten en ik ben er toen op afgegaan en heb het opgelost. Daarna vertelt hij tijdens de overdracht doodleuk dat hij mij er maar op af heeft gestuurd. Nu ga ik er niet achterna zeggen dat ik het eigenlijk helemaal zelf heb gedaan.

Nu heb ik over een paar weken een evaluatiegesprek met mijn leidinggevende en wil dit eigenlijk allemaal terugkoppelen. In ieder geval het slechte inwerken. Anderzijds wil ik ook niet bij mijn eerste baan problemen veroorzaken met een collega die 30+ jaar senioriteit over mij heeft.

Hebben jullie ook zoiets meegemaakt, wat hebben jullie toen gedaan en hebben jullie advies voor mij?

Het is me duidelijk dat er binnen het bedrijf waar ik werk geen doorgroeimogelijkheden zijn (in ervaring).

Er worden geen concrete doelen gesteld over hoe ik kan doorgroeien en er komen alleen maar vage gelegenheidsargumenten die niets bijdragen aan mijn groei en nutteloze feedbackpunten.

De magische belofte is dat ik misschien kan doorgroeien...? Maar uiteindelijk voelt het als aan het lijntje worden gehouden.

Ik vroeg om meer uitdagende taken maar uiteindelijk duwen ze mij een hele andere richting op. Taken waarin ik mij graag zou willen ontwikkelen krijg ik niet.

Mijn functie voldoet ook niet meer aan waarvoor ik ben aangenomen en er worden allemaal zaken beweerd over mijn functie, terwijl ik ben aangenomen met een functietitel in een functiehuis.

En het kwartje valt hoe het mij steeds moeilijker wordt gemaakt om mijn taken uit te voeren met een werkgever die weinig voor mij over heeft maar wel verwacht dat ik mezelf kapot werk.

Het meest wringende is dat ik nog relatief aan het begin van mijn carrière sta.

Wat er wel tegenover staat is een stabiel inkomen en een leventje om op te bouwen maar op het lange termijn, over 5 jaar, hoe ga je jezelf presenteren als iemand met skills in een richting wat je totaal niet ambieert? (Retorische vraag, het antwoord is niet).

Ik dacht dat werkgevers het beste met hun werknemers voor hebben en ze echt willen helpen om te groeien of zitten ze er puur voor hun eigen gewin?

Ik voel me nu niet meer bepaald gemotiveerd want dit lijkt op een doodlopend eind met een bore-out.

Iemand nog ideëen en adviezen?

Disclaimer: ik voel me redelijk gefrustreerd dus het is ook dat ik me hier ventileer.

k zit in een bizarre situatie en hoor graag jullie mening.
Ik werk 7+ jaar in de logistiek in de regio Venlo (3 jaar loods, 4 jaar Freight Forwarder). (Zelf 25jr) Ik zit momenteel bij een wereldwijde multinational op een vast contract zonder cao. Ik verdien daar € 2.705,- bruto per maand voor 40 uur. Pas toen ik ging rekenen, besefte ik dat ik door het uitblijven van cao-stijgingen slechts 61 cent boven het wettelijk minimumloon zit. Bizar voor mijn ervaring.
Nu ben ik op LinkedIn door meerdere partijen benaderd. De markt in Venlo is blijkbaar oververhit, want ik heb ineens drie serieuze opties lopen waar ik kan instromen op € 3.500,- tot € 3.800,- bruto per maand mét hybride werken (1-2 dagen thuis) en 29 vakantiedagen. Een sprong van ruim € 1.100,- bruto per maand dus.
Mijn huidige manager begrijpt mijn standpunt volledig, maar gaf al aan dat de multinational dit gat door centrale budgetten nooit kan dichten. Ik ga dus sowieso overstappen, maar ik twijfel nu enorm tussen twee werelden:
De kleinere, compacte expediteur (10-15 man): Korte lijnen, direct schakelen met de directie, informele sfeer en veel impact op het resultaat. Maar de werkdruk valt bij drukte wel direct op jouw schouders.
De grotere, bekende transporteur: Meer structuur, betere doorgroeimogelijkheden en budget voor opleidingen. Maar je bent wel sneller weer een 'nummer'.

Wat zijn jullie ervaringen met de overstap van een corporate reus naar een kleiner mkb-bedrijf in de logistiek? Lever je bij een kleiner bedrijf veel in op secundaire voorwaarden (zoals pensioen), of wegen de vrijheid en de korte lijnen zwaarder?
Ben benieuwd naar jullie advies!

Hoi iedereen,

Inmiddels ben ik toegelaten tot de masteropleiding Orthopedagogiek, waar ik ontzettend blij mee ben! Het is altijd mijn droom geweest om kinderen en hun gezinnen te helpen en te ondersteunen in complexe situaties. Bovendien vind ik wetenschappelijk onderzoek ontzettend interessant.

Een paar maanden geleden heb ik een scholingsadvies aangevraagd bij SKJ. Op basis daarvan kan ik een kort scholingstraject volgen om mijn SKJ-registratie te behalen. Daarmee zou ik vervolgens binnen de jeugdhulpverlening kunnen werken, bijvoorbeeld als jeugdprofessional. Ook dat spreekt me enorm aan!

Wat ik precies zoek in een functie? Baanzekerheid, een goed salaris en vooral veel voldoening. Ik hoef niet rijk te worden, maar ik wil wel echt iets kunnen betekenen voor kinderen en hun ouders.

Kan iemand mij wat advies geven? Ik hoor het graag!

Beste mede-redditors,

Ik ben binnen 1 jaar tijd 2 keer ontslagen. 1 keer in mijn proeftijd en de meest recente keer omdat de werkgever mij niet in die functie vond passen.

Nu volg ik alleen een opleiding naast mijn werk, en ik krijg steeds meer het gevoel dat dat een blok aan het been is voor werkgevers. Het is een volwaardige HBO opleiding waarbij ik de opdrachten meteen in de praktijk breng. (En ik vraag niet om een financiering, allemaal uit eigen zak)

Maar nu ben ik weer opzoek naar nieuw werk. Alleen ik zie even door de bomen het bos niet meer. Dus mijn vraag is, heeft iemand ervaring met loopbaan coaching? Is dit effectief? Zijn jullie (of de persoon die je kent) hierdoor wel op de juiste plek terecht gekomen?

Ik zie dat nu namelijk als enige uitweg om nog iets van mijn leven te maken…

TD;LR

Ik ben binnen een jaar 2 keer ontslagen en weet even geen raad meer met solliciteren en welke kant ik nu op wil.

Heb je ervaringen met een loopbaan coach? En hoe zijn die ervaringen? Heeft het zaken opgelost?

Alvast bedankt!

Zoals de titel aangeeft: zijn er hier in de groep (ex) automonteurs die de switch naar een ander vakgebied hebben gemaakt of hierover aan het nadenken zijn?

Wat zijn jullie ervaringen?

Na een kleine 9 jaar in het vak begin ik het toch beu te worden met de huidige voorwaardes, transitie, verwachtingen van mij als monteur, een kleine dank je wel die gewoon ontbreekt.

Ik zit serieus na te denken om de kant van service monteur, loodgieter of keuken monteur te kiezen.

Tuurlijk nergens is het perfect, iets meer dankbaarheid geeft ook meer plezier in je werk.

Defensie valt voor mij af i.v.m. de afstand.

Vaak als mijn vrienden in een sollicitatie gesprek procedure zitten, zijn ze eigenlijk uit op maar 3 dingen: geld, de verwachtingen achterhalen en de titel van hun functie. Zelden hoor ik dat mensen proberen te achterhalen wat de bedrijfscultuur precies is. Een voorbeeld is borrels buiten werktijden, ik zou zeggen dat ik ongeveer naar de helft van de georganiseerde borrels ga. Waar ik werk kijkt niemand daar van op. Maar er zijn natuurlijk ook bedrijven waar niet naar (bijna) elke borrel gaan slecht reflecteert op jou als persoon, en oprecht een hinder kan creëeren voor je groei mogelijkheden binnen het bedrijf.

Een andere, voor mij veel belangrijkere is lunch. Ik vertik het gewoon om letterlijk elke dag een uur lang aan een tafel te zitten met hele kantoor en mee praten over dezelfde 4 onderwerpen iedere dag.

Wellicht is het mijn generatie, ik ben meestal de jongste op de werkvloer en heb daardoor weinig gemeen met mijn collega’s

Tuurlijk is er geen probleem als je collega’s veel borellen of samen lunchen, maar hoe word er naar jou gekeken als je niet altijd mee doet?

Zijn dit soort dingen belangrijk voor jullie? Vragen jullie hier tijdens een sollicitatie naar? Ik wel, sterker nog als het de tweede of derde ronde is en ik weet vrijwel zeker dat ze een aanbod doen, vraag ik of ik even met ze een rondje door het gebouw kan lopen of zelfs wat mensen ontmoeten uit het team waar ik in kan komen.

Ik vind zelf dat je je pas echt kan ontwikkelen in je carrière als je je comfortabel voelt, dat vergt voor iedereen nou net wat anders.

Hoi allemaal!

Zijn er hier mensen die een studentstage hebben gelopen bij Loyens & Loeff, specifiek binnen de Tax-praktijk?

Ik ben benieuwd naar jullie ervaringen en zou graag wat vragen willen stellen. Mocht iemand hier ervaring mee hebben, zou ik diegene dan een privébericht mogen sturen?

Alvast bedankt!

Hoi iedereen,

Ik probeer wat advies in te winnen omtrent mijn vso (vaststellingsovereenkomst) en specifiek mijn transitievergoeding. Ik sta op het punt om een vso te ondertekenen, maar ik weet niet goed of het een redelijk voorstel is vanuit de werkgever.

Wat meer over de context. Ik werk nu iets meer dan 7 jaar voor een bedrijf en merk dat ik toe ben aan iets nieuws. Ik merk al een paar jaar dat ik niet helemaal tevreden ben, maar er was nooit echt een goede reden om te vertrekken. Tot begin dit jaar toen ik een nieuwe manager kreeg. Deze manager werkt graag met gemotiveerde mensen en het bleek al snel dat hij die motivatie bij mij miste. Omdat ik toch al niet erg tevreden was, heb ik in overleg met hem besloten om nog enkele dingen af te ronden en dan op zoek te gaan naar een nieuwe baan. Vanuit hem kwam toen het voorstel om een vso te ondertekenen, zodat ik recht heb op ww. Hij wil graag de zekerheid van een einddatum, zodat hij verder kan met het invullen van mijn functie.

De vso is voor mijn idee een mooi aanbod. Ik zou dan nog 2 maanden werken en vervolgens 2 maanden doorbetaald verlof krijgen tot het einde contract. Maar mensen in mijn omgeving zeggen dat ze het een magere regeling vinden en er meer uit te halen valt. En dan gaat het met name om een transitievergoeding. Zou ik moeten dooronderhandelen voor een transitievergoeding? In weze krijg ik al 2 maanden doorbetaald zonder te werken, dus dat kan ook als een transitievergoeding gezien worden. Het gaat mij niet om dat ik er zoveel mogelijk uithaal, maar ik ben op zoek naar wat een eerlijke en redelijke regeling is voor beide partijen.

Nog even te verduidelijking ik hoef niet weg van mijn manager, maar als ik wil blijven eist hij wel motivatie en inzet, en die voel ik niet meer. Maar het feit dat ik niet van hem weg hoef gebruikt hij wel als argument om geen transitievergoeding aan te bieden. Hij vindt dat het initiatief om weg te gaan bij mij ligt. Voor mij ligt die waarheid ergens in het midden: ik was al niet tevreden en hij heeft die beslissing versnelt door gemotiveerdheid te eisen. Dus, wat vinden jullie? Is dit aanbod een eerlijke regeling of word ik tekort gedaan of is het juist genereus van de werkgever?

Alvast bedankt voor de reacties!

Hi! Ik ben een beetje aan het rondkijken naar de mogelijkheden om vanuit backend development meer richting security te gaan. Ik werk nu zo’n 3 jaar met php en Azure en merk dat security me steeds meer begint te interesseren.

Ik weet alleen nog niet goed wat een logische route zou zijn om die kant op te gaan. Hoeveel heb je bijvoorbeeld aan je ervaring als developer als je de security in wilt? Is dat uberhaupt realistisch, of is dat een kansloze missie (ik ben niet heel bekend in de security wereld).

Zeker met de recente hacks zoals die van de AH afgelopen week, wordt dit naar mijn idee ook steeds relevanter. En laat daar nu ook precies mijn interesse liggen eigenlijk 🙂

Ben vooral benieuwd naar ervaringen van mensen die zelf vanuit development de overstap hebben gemaakt, of naar tips van mensen die al in dit vakgebied werken. Bedankt alvast!

Wat worden jullie betaalt als huishoudelijke hulp, cao vvt?

Ik ben 24 jaar, werk 2 jaar bij de organisatie en verdien 15,81.

Kan ik beter krijgen?

Hoe beantwoord je deze vraag als je oprecht niet weet waar je jezelf ziet over 5 jaar? Zeg je dan gewoon maar wat of moet je gewoon eerlijk zijn en zeggen dat je het niet weet?

 
Ik heb een nieuwe baan bij een bso. Zonder ervaring is het best wennen en met vallen en opstaan in het omgaan met de kinderen. Het gaat wel steeds beter en merk dat ik ook wel feeling heb met de psychologische kant, praktische kant vergt gewoon wat ervaring denk ik.
 
Maar helaas ben ik dus in een team geplaatst waarin al veel aan de hand was en dat merk ik echt. Plus dat ik op persoonlijk vlak niet zoveel aansluiting met mijn directe collega’s voel. Dat heeft er vooral mee te maken dat ze een stuk jonger zijn en een hele andere opleidingsachtergrond hebben (lager). Zelf ben ik gewend om meer te communiceren over het werk en daarin observerend te zijn, maar zij zijn veel praktischer ingesteld en dat is op zich allemaal prima. Maar ik merk bijvoorbeeld ook op emotioneel vlak een vrij onvolwassen en gesloten houding. In de eerste weken had een van hen zelfs een woede uitbarsting en liep boos weg uit de ruimte en sloeg een keer hard de deur achter zich dicht (waar alle kinderen bij waren). Dat vond ik zo’n vreemde situatie en had ook meteen het gevoel daar niet meer te willen werken. Ook al gaf deze collega daarna aan dat het niet persoonlijk naar mij was. Verder voelde me vanaf het begin af aan ook al niet echt welkom, ik werd zo ongeveer genegeerd en pas als ik iets verkeerd deed werd er aan mij gevraagd waarom ik niets gevraagd had. Maar hoe kan ik überhaupt ergens iets over vragen, waar ik het bestaan niet vanaf weet. Later werd er wel gezegd vanuit de manager (die is niet op de vloer aanwezig maar hebben we eens in de zoveel tijd een overleg mee) dat ik door drukte en vakantieperiode eigenlijk niet ingewerkt ben en dat verklaarde al een hoop voor mij en m’n collega’s en klaarde toen een beetje de lucht. Maar de laatste weken merk ik toch dat er nog steeds veel speelt en het me gewoon niet lekker zit.
 
Van de week vertelde deze collega aan mij dat zij het niet persoonlijk bedoelt als ze chagrijnig richting mij is, maar dat het vooral komt door de huidige situatie en stagiaire die na een halfjaar nog niet goed meekomt in het ritme en afspraken. En doordat ze moe is van de afgelopen jaren waarin er continu alleen maar invallers zijn geweest. Ook zei ze dat ze dat ze merkt dat ik de dingen ten minste wel oppak en dat ze fijn vind.
 
Toch, ondanks haar uitleg, voel ik me nog steeds niet op mijn gemak in dit team. De spanning hangt erg in de lucht, ook in de appgroep, je bent telkens op je hoede dat je niet iets verkeerd doet.
 
Ik ben zelf in deze hele situatie vrij afwachtend, pas me zoveel mogelijk aan, probeer positief te blijven en elke keer met energie op werk te verschijnen en zaken op te pakken. Ik vind het lastig om over mijn gevoel te beginnen, omdat ik niet goed kan inschatten hoe dit zal vallen en het laatste wat ik wil is dat ik het erger zou maken.
 
Het is misschien vanuit mijn kindertijd ook een patroon om, wanneer er spanning is, me zoveel mogelijk aan te passen en te zorgen dat er in elk geval niemand last van mij heeft. Waardoor ik mezelf misschien wat kleiner maak en me of niet genoeg uitspreek.
 
Afgelopen dinsdag was er een vergadering met een gedragsprofessional en toen mijn collega’s zodra het tijd was direct de deur uitliepen (en mij verder ongeveer negeerde) zag ik mijn kans om met deze professional mijn gedachten over het team te delen. Zij maakte namelijk aan het eind van het overleg een opmerking dat mijn collega’s erg moe overkwamen (lees: wel het gesprek goed voeren maar niet met het allermeest enthousiasme, soms zuchten en vaak naar de klok kijken). Mijn collega’s reageerde hierop door te zeggen dat er niets was. Maar ik voelde me gehoord door deze opmerking van haar; de sfeer in dit team klopt gewoon niet.
Toch slikte ik mijn woorden in.
 
Ik zit er nu aan te denken om dit te bespreken maken met mijn manager. Ik twijfel of ik ons overleg over een paar weken moet afwachten of dat ik dit al eerder moet opgooien. Ik wil niet stoken in het team en al helemaal niet dat mijn collega’s hierover horen en dan denken dat ik slecht achter hun rug om spreek (dat zie ik zo gebeuren) en dat ze me dan nooit meer willen aankijken bij wijze van spreken en onze relatie nog meer beschadigd raakt.
 
Maar ik merk dat ik elke keer na mijn shift met lagere energie thuiskom dan ik erheen ging en dat ik mijn werk op deze manier niet leuk vind.
 
Tegelijkertijd voel ik ook sympathie voor deze meiden, omdat ik heb begrepen dat ze veel hebben meegemaakt en hun leven niet makkelijk is geweest (uit-huis-plaatsingen, gescheiden ouders, school niet afgemaakt, etc.). Ik ken de details niet, maar van een collega op een andere locatie begreep ik dat het een ontzettend lieve meid is die gewoon veel heeft meegemaakt. Dus ik wil haar ook niet te veel afvallen.
 
Toch wil ik ook niet over mijn eigen grenzen heen lopen en voor mezelf zorgen dat ik me in ieder geval gewoon prettig en gezien voel in mijn werkomgeving en met een fijner gevoel thuiskom na een dag werken.
 
Wat zouden jullie doen in zo’n situatie?
 

Hoi, ik ben bijna afgestudeerd in planologie en ben aan het kijken naar een functie bij Arcadis voor de vergunningen (in Zwolle). Heeft iemand informatie over de werksfeer? En voor de functie vergunningen en ruimtelijke processen, werk je veelal op 1 locatie?

Binnenkort heb ik een gesprek omtrent een VSO. Mijn werkgever wil mijn jaarcontract voortijdig opzeggen. Het bevat geen proeftijd, en tijdens het gesprek waar me dit bekend werd gemaakt werd een datum wat 5 mnd voor het einde van het originele contractdatum zit. Aangezien, dit mijn eerste ervaring is weet ik niet precies hoe sterk mijn positie is buiten het inlezen over wat een vso inhoudt en met AI over mn situatie gediscuseerd. Voor nu denk ik eraan om straks de vso te laten controleren door een professional en hier een budget voor te laten opnemen. Verder zit ik aan een vrijwaringsclausule en een transitievergoeding te denken. Iemand observaties over mn verhaal, tips, ervaringen?

Edit: wel volledig vrijgesteld van werkzaamheden tot die tijd

Ik werk inmiddels ongeveer vier jaar bij dezelfde werkgever en ben 31 jaar (single en geen kids).
Ik heb het naar mijn zin, fijn team, fijne werkgever en een prima salaris. Toch merk ik dat ik me de afgelopen anderhalf jaar qua kennis en uitdaging nauwelijks heb ontwikkeld (helaas is er ook geen andere functie binnen het bedrijf beschikbaar waarin dit wel mogelijk is). Daarom heb ik gesolliciteerd op een andere functie waarin ik me naar verwachting verder kan ontwikkelen en meer uitdaging zal vinden. Het enige nadeel is dat ik er ongeveer € 150 bruto per maand op achteruitga. Volgens de nieuwe werkgever is er geen ruimte om over het salaris te onderhandelen omdat dit salaris aansluit bij het salaris van medewerkers met vergelijkbare ervaring. De werkgever lijkt verder prima en biedt vergelijkbare arbeidsvoorwaarden.
Wat zouden jullie doen? Kiezen voor meer uitdaging en ontwikkeling ook als dat betekent dat je iets minder verdient of blijven waar ik nu werk ?

Hey allemaal! Hier is een dilemma op Dinsdag Woensdag.

Ik kreeg een seniorfunctie aangeboden op een andere locatie van mijn werkgever. Fijne uitdaging en kans om te groeien qua werk en als mens maar ik zit nu op een fijne plek met korte reistijd en ben dan ‘s avonds veel later thuis. Zo’n kans komt waarschijnlijk niet snel terug.

Doorgroeien of blijven waar je je goed voelt? Werkgeluk of persoonlijke ontwikkeling?

Alvast bedankt! ☺️

Weet er iemand hoe ik erachter kom welke bedrijfsarts mijn werkgever heeft? Het staat niet in me contract of waar ik ook zoek.

Ik weet dat hij het verplicht is door te geven maar hij weigert heel subtiel antwoord te geven.