Ik stond rond 8 uur 's ochtends in de trein, er waren een paar treinen uitgevallen dus het was extreem druk. Ik stond in het gangpad met iemand voor en achter me en alle stoelen waren bezet. Naast me zat een man op zijn telefoon, ik was filmpjes aan het kijken op mijn telefoon, iedereen zat op z'n telefoon of laptop.
Door de manier waarop ik stond en waarop de man zijn telefoon hield keek ik af en toe per ongeluk op zijn scherm. Voornamelijk whatsapp, dus ik probeerde andermans privacy niet te schenden door intens te gaan staren. Toch las ik per ongeluk een appje; "jij zit zeker met een stijve lul in de trein?" Zijn reactie: "ja man, echt zo geil"
Uhm, oke. Laat ik me weer op m'n filmpjes focussen. Even later zag ik zijn front camera openen. Hij kantelde de telefoon mijn richting op en nam een foto van me, en toen nog één. Toen stopte hij zijn telefoon weg. Hij keek af en toe een beetje half op als om te checken of ik niets door had. Ik zei niets want ik ben een schijterd.
Even later pakte hij zijn telefoon weer, en ik natuurlijk ongegeneerd meekijkend, zag hoe hij whatsapp opende, en mijn foto's verstuurde met het bericht "kijk eens wat er naast mij staat". Wat volgde was een uitgebreid, ongelooflijk smerig, sexueel gesprek met mijn lichaam als onderwerp. Er komen een aantal verdachte uitspraken voorbij als "ik zag er net ook eentje de douche uitkomen, goed geschapen" en "ik heb je nog wat filmpjes gestuurd op bluesky".
Ik ben een man in de 30 met een bierbuik. Het zweet breekt me uit en ik sta te trillen. Ik ben ongelooflijk boos maar ik weet niet wat ik moet doen. De coupé zit stampvol, ik kan niet voor of achteruit, maar het is redelijk stil; als ik die man hardop vraag waarom hij mij fotografeert, kijk de halve coupe meteen op om te zien wat er aan de hand is. Maar ik zeg niets. De trein arriveert, ik stap uit en die smeerlap achter mij, en onze wegen scheiden.
Ik ben zo boos op mezelf dat ik niets heb gezegd. Dit was het ultieme moment om een engerd voor paal te zetten en te zorgen dat hij zoiets misschien niet nog een keer doet. Maar nu komt hij er gewoon mee weg. Wie weet wie hij in de volgende trein fotografeert, wie weet hoe die maat van hem iemand de douche uit zag komen, wie weet wat voor filmpjes ze elkaar sturen.
Anyway, ik merk dat sinds dit gebeurd is ik het telkens in mijn hoofd opnieuw afspeel, keer op keer. Ik dacht misschien als ik er iets mee doe, het opschrijf en deel, kan ik het een beetje van me afzetten.
Jakkes wat naar! Ik hoop dat de verwerking een beetje lukt.
De NS bewaart camerabeelden 28 dagen, als je op een later moment aangifte wil doen. Slachtofferhulp kan ook goed helpen, ook zonder aangifte. Zonder in details te willen treden, veel aan gehad.
7
u/Classic-Draft-8718 17h ago
Ik stond rond 8 uur 's ochtends in de trein, er waren een paar treinen uitgevallen dus het was extreem druk. Ik stond in het gangpad met iemand voor en achter me en alle stoelen waren bezet. Naast me zat een man op zijn telefoon, ik was filmpjes aan het kijken op mijn telefoon, iedereen zat op z'n telefoon of laptop.
Door de manier waarop ik stond en waarop de man zijn telefoon hield keek ik af en toe per ongeluk op zijn scherm. Voornamelijk whatsapp, dus ik probeerde andermans privacy niet te schenden door intens te gaan staren. Toch las ik per ongeluk een appje; "jij zit zeker met een stijve lul in de trein?" Zijn reactie: "ja man, echt zo geil"
Uhm, oke. Laat ik me weer op m'n filmpjes focussen. Even later zag ik zijn front camera openen. Hij kantelde de telefoon mijn richting op en nam een foto van me, en toen nog één. Toen stopte hij zijn telefoon weg. Hij keek af en toe een beetje half op als om te checken of ik niets door had. Ik zei niets want ik ben een schijterd.
Even later pakte hij zijn telefoon weer, en ik natuurlijk ongegeneerd meekijkend, zag hoe hij whatsapp opende, en mijn foto's verstuurde met het bericht "kijk eens wat er naast mij staat". Wat volgde was een uitgebreid, ongelooflijk smerig, sexueel gesprek met mijn lichaam als onderwerp. Er komen een aantal verdachte uitspraken voorbij als "ik zag er net ook eentje de douche uitkomen, goed geschapen" en "ik heb je nog wat filmpjes gestuurd op bluesky".
Ik ben een man in de 30 met een bierbuik. Het zweet breekt me uit en ik sta te trillen. Ik ben ongelooflijk boos maar ik weet niet wat ik moet doen. De coupé zit stampvol, ik kan niet voor of achteruit, maar het is redelijk stil; als ik die man hardop vraag waarom hij mij fotografeert, kijk de halve coupe meteen op om te zien wat er aan de hand is. Maar ik zeg niets. De trein arriveert, ik stap uit en die smeerlap achter mij, en onze wegen scheiden.
Ik ben zo boos op mezelf dat ik niets heb gezegd. Dit was het ultieme moment om een engerd voor paal te zetten en te zorgen dat hij zoiets misschien niet nog een keer doet. Maar nu komt hij er gewoon mee weg. Wie weet wie hij in de volgende trein fotografeert, wie weet hoe die maat van hem iemand de douche uit zag komen, wie weet wat voor filmpjes ze elkaar sturen.
Anyway, ik merk dat sinds dit gebeurd is ik het telkens in mijn hoofd opnieuw afspeel, keer op keer. Ik dacht misschien als ik er iets mee doe, het opschrijf en deel, kan ik het een beetje van me afzetten.