öncelikle bu cringe başlık ve foto için özür dilerim<3, öncelikle kendimle ilgili birkaç bilgi veriyim; babamın işinden kaynaklı her 4 senede bir okul değiştirmiş biriyim ve bu ilkokul ortokul arasında denk geldiği zamanlardan dolayı aynı sınıfla max 3 sene zaman geçiriyodum ve genel olarak şuana kadar okul dışıda dahil yakın arkadaş sayım iki elin parmağını geçmemiştir ve şu anda sadece 4 tane konuştuğum kaldı, genel olarak sınıfın ortalamasına göre zeki kişilerle arkadaş olurdum ne kadar ders çalışmasamda sınavları bi şekil geçip konuları öğreniyodum,
ortaokul sınıfım şuana kadar en hızlı kaynaştığım sınıfta ve hatta son sene nerdeyse konuşmadığım kimse kalmamıştı, şimdi eski sınıfım tekrardan lise sebebiyle dağıldı ve bende meslek lisesine geçtim, zaten sınıf değiştirmeye alışkınım diye pek sorun etmedim fakat burda şunu fark ettim ki ben hala asosyal bir insanım... meslek lisesinin dersleri ve binası beni açmıo, konuşabiliceğim aklı başında insanlar çok az hatta yok, kaynaştırma öğrencisi ve ben bitek sınıftan soyut bir şekilde oturuyoruz
okul değiştir derseniz tabii ki amacım şuan o yönde fakat geçebiliceğim okullar sayılı ve çoğu kötü yada puanımın yetmediği okullar bu yüzden yerimden bir türlü kıpırdayamıyorum, eski sınıfımda iyi anlaştığım insanların hepsi şuan gidemediğim okullarda ve sınava çalışmadığım için bu bana süpriz olmadı..(zaten sınıfın nerdeyse tamamı obp ile gitti fakat ben 5-6. sınıfları boşladığım için obp o okullara yetmedi o okullar 95 civarı fln)
eski okulumdaki en asosyal çocuk bile şuan 1-2 arkadaşı var yada sokakta karşılaştığım vs herkes şuan okulundan memnun sosyal insanlar oldular...ben yanlızlığımla mutlu muyum tartışılır fakat 4 sene sınıfı uyuyarak geçiremiyiceğimi biliyorum...ve meslek derslerini benim için kolaylaştırıcak bir arkadaşım da yok...
içimde resmen iki kişi var biri insan ilişkilerinde harika komik enerjik biri gibiyken diğeri onun olabilicek en sert zıttı ve bu aralar ilk kişi hiç çıkmıyor okulda yemek bile yiyesim gelmiyor...büyük ihtimal muhabbet açsam ortama alınırım ama gram içimden gelmiyor...insanlarla iletişim kurmak isteyince kurabiliyorum bunu bilmek rahatlatıyor fakat kimseyle konuşup muhabbet açıcak halim olmuo..bundan memnunum ama yinede okulu da sevmeyince sırayla herşey daha çok gözüme batmaya başladı büyük ihtimalle kendi kendime ayırıcak çok fazla zamanım kaldığından.d
yıllarca bu kadar az arkadaşla sıkıntı etmeme rağmen bu seferki sınıfımda en ufak bi konuşma halim yok ve ilk kez bu kadar fazla beni rahatsız etmeye başladı...
okuduysanız teşekkürler okumadıysanız canınız sağolsun öyle bi yazasım geldi...
bide meslek cidden övüldüğü kadar iyi mi çünkü benim gittiğim yerle duyduğum yer aynı gibi hissettirmiyo