Vandaag heeft A. een drukke dag gehad. Eerst heeft ze van 7.00 tot 13.00 uur gewerkt. Nadat heeft ze met haar vriend naar de supermarkt gefietst. Ze moest dan wat boodschappen naar haar buren brengen, met een sleutel van haar huis voor volgende week. De buren zijn spraakzaam, maar ze is die keer niet lange tijd bij hen gebleven, omdat de garage haar heeft gebeld.

In april hadden Jeremiah en Belly het (tijdelijk) uitgemaakt. De achtergrond van hun ruzie bestond uit de verschillende problemen van hun relatie: ze spendeerden al hun tijd met Jeremiah’s vrienden, maar Jeremiah vond het niet zo belangrijk om te hangen met Belly’s vriendinnen toen ze eindelijk kennis met iemand van haar etage kon maken. Jeremiah had ook kleine gewoontes die Belly irritant vond, onder andere zijn hooikorts (waardoor hij wil dat Belly al haar tijd met hem doorbrengt en dat ze continu heel pittig Indiaas eten eet, ook al wordt ze er ziek van). Op een dag vindt Jeremiah een deal voor een resort in Cabo, en hij denkt het mooi om daar zijn voorjaarsvakantie met zijn studentenvereniging door te brengen. Belly is er niet blij mee: ze dacht dat ze samen naar Cousins zouden gaan, en dat Jeremiah wat tijd met zijn vader zou doorbrengen (en ook zijn moeders graafsteen zien). Ze is ook een beetje jaloers dat de meisjes van Zeta Pi meegaan en zij niet. Ze hebben flink ruzie, waarin ze aan zijn minderwaardigheidscomplex aanduidt. Ze spreken met elkaar niet tijdens de hele vakantie, maar daarna zijn ze weer bij elkaar.

Ik vraag me af of er ergens in de buurt een storm plaatsvindt. Zo'n harde wind heb ik lang niet gezien. Een paar uur geleden ging ik in het bos wandelen en wauw - ik moest voorzichtig zijn en keek heel aandachtig naar de bomen boven mij. Ik kon helemaal niets horen en de wolken zagen er bijzonder uit. Hun vormen waren interessant, maar ten noorden van het pad waren ontzettend donkere wolken te zien

En ik moet weer zeggen, het is lang geleden sinds ik zulke donkere wolken heb gezien.

Het was dus een interessante dag, en ik hou van bijzonder weer. De laatste paar jaren voelt het alsof het weer niet veel veranderd. De dag schakelt constant van bewolkt naar zonnig

De verfilming van Oom Tovenaar op Netflix heeft nu een officiële trailer. Het eerst boek (in chronologische volgorde) van de Narnia boekenserie heeft zover geen verfilming gehad, dus was ik benieuwd om de trailer te bekijken. Het deel van het verhaal dat zich plaatsvind in de wereld van Jadis is mijn favoriet, daarom wilde ik dat vooral zien.

Helaas ben ik erg teleurgesteld, er ziet eruit alsof die film niet voor mij is. Ga ik anders denken als ik de film bekijk? Misschien. Maar voor nu ben ik niet zo optimistisch!

Tot een paar dagen geleden wist ik eigenlijk niet hoe oud Nintendo precies was. Ik dacht dat het rond de jaren 60 of 70 was opgericht, maar had geen idee dat het bijna honderd jaar daarvoor opgericht werd. In die tijd was de naam ervan Nintendo Koppai en daarna Yamauchi Nintendo. De oorspronkelijke oprichter, Fusajiro Yamauchi, is in 1940 overleden. En als ik erover nadenk, voelt het bizaar dat hij nooit zou weten over wat zijn bedrijf later zou worden.

Yamauchi zelf was een ambachtsman; hij maakte hanafuda-kaarten. Dit was een beetje een gevaarlijke zaak vanwege bepaalden criminelen, maar Yamauchi besloot toch door te gaan, ook al hadden veel andere bedrijven het opgegeven. Het was duur een het kostte veel tijd om deze kaarten te produceren. Verder waren de kaarten niet erg stevig.
Daarna besloten ze om tengu-kaarten te verkopen en Nintendo breidde zich uit tot andere steden. Hierdoor groeide het bedrijf enorm.

Wist jij al hoe oud Nintendo precies is? En ken je meer over de oude geschiedenis ervan? Laat het met vooral weten. Helaas moet ik nu gaan, maar ik wil hier graag meer over schrijven. Tot de volgende keer!

Mijn verzameling dichtbundels is vrij klein. Maar in een boek dat ik net uitgelezen heb, heb ik een gedicht van Rainer Maria Rilke ontdekt. Het is in het Duits en heet "Herbsttag" ("Herfstdag" in het Nederlands).

Er staan nogal een paar vertalingen van dit gedicht in het Engels; maar welke vertaling is de beste? Kan ik eigenlijk er één kiezen, als ik het Duits niet goed begrijp? En welke Franse vertaling zou ik moeten kiezen, als ik het gedicht met mijn vrienden delen wilde?

Toen ik jong was werd er een soort evenement in bepaalde dorpen/stadjes gehouden dat Pumpkin People heette (of heet - mogelijk bestaat het nog steeds). De pumpkin people zagen er een beetje als vogelverschrikkers uit, maar ze waren met verschillende soorten kleding verkleed en hun hoofden waren natuurlijk pompoenen.
Mensen zouden deze pompoenen verven, snijden, en petten op hun hoofden doen. Blijkbaar waren er mensen in de buurt die heel goed pompoenen kon snijden; zelf heb ik het nooit geprobeerd, maar ik vermoed dat het een beetje ingewikkeld is.
Al die pumpkin people werden in velden of parken geplaatst en ze blijven de hele maand staan. Ik weet niet wat er met ze gebeurt nadat het seizoen klaar is, maar misschien brengen de mensen hun vogelverschrikkers thuis.

Ik heb besloten dat ik om de dag hier ga schrijven, om betere teksten te kunnen schrijven en burnout te voorkomen :)

Dus, de vorige keer was het feestje van de jongerenclub van Jeremiah net begonnen.

Nu, terwijl Belly aan het plassen is, hoort ze iemand over Jeremiah praten. Zo’n iemand geeft toe, met dubbele tong, dat ze iets met Jeremiah in Cabo heeft gehad. Zo’n iemand is Lacy Barone. Razend, confronteert Belly Jeremiah. Hij geeft toe dat het gebeurde, maar zegt dat het een vergissing was geweest. Dat dit gebeurde toen hij in Cabo op vakantie was enkele manden eerder en toen hij en Belly uit elkaar waren. Dat Lacie de hele vakantie achter hem aan was (alsof zij de schuld had). Belly zegt dat ze maar een week uit elkaar waren en dat het in ieder geval niet voorgoed was bedoeld. Ze maakt het uit, maar Jeremiah blijft haar bellen en appen.

De kat van mijn oom is ontzettend zwaar en zijn haar is heel dik. Ik noem hem graag Matt omdat hij er als een tapijt uitziet. Zijn echte naam is echter Coal en hij kan heel moeilijk zijn om te zien.
Ik ben dus op zoek naar wat voor soort kat hij eigenlijk is en ook al heb ik dat niet gevonden, ik kwam toch bij deze kattensoort: Een Maine Coon. Die waren in de 19e eeuw erg populair en later zouden hun bestaan bedreigd worden door andere grote katten. Natuurlijk wordt het gezegd dat deze kat uit Maine komt en ze worden ook "Gentle Giants" genoemd. Verder zijn er mythen over deze beestjes en hun oorsprong; één hiervan heeft met de vikingen te maken, en een andere heeft met Marie Antoinette te maken.

De eerste North American Cat Show werd in 1895 in Madison Square Garden gehouden. Een vrouw met de naam Mrs. Fred Brown had zich voor deze voorstelling aangemeld. Ze bracht haar kat Cosey mee die een Maine Coon was. Later zou Cosey winnen en zij werd "Best in the show" genoemd. Volgens wat ik heb gelezen kun je haar medaille in het Jean Baker Rose Memorial Library vinden. Het maakt me altijd een beetje verdrietig om oude fototje's van dieren te zien, maar tegelijkertijd is het ook gewoon mooi om ze te kunnen zien,

Morgen is een staking in Frankrijk gepland. Deze betreft vooral leraren en schoolpersoneel. Ik heb ook gehoord dat er op zaterdag overal in het land demonstraties zouden plaatsvinden.
Gaat de situatie voor leerlingen en leraren verbeteren? Mijn docente vrienden zijn niet echt optimistisch, maar ze proberen nog steeds dingen te veranderen. Ik heb door een vriend ook gehoord dat de situatie voor (sommige?) docenten in Nederland ook niet zo goed is. Ik denk ook aan hen.

Op de tweede verdieping van Nintendo New York kon je vroeger deze beschadigde Gameboy bekijken. Maar wat is er aan de hand en waarom is hij ernstig verbrand? Deze Gameboy was van Stephan Goggins; een dokter die bij de golfoorlog was betrokken - Zijn barak werd ernstig gebombardeerd en tijdens het zoeken van de ruïnes hebben ze dit dingetje gevonden. En hij werkte nog... een beejte.
Meneer Goggins wilde natuurlijk dat zijn Gameboy vervangen zou worden en dat heeft Nintendo wel gedaan. Nintendo probeerde ook om het spelletje Tetris in de Gameboy te stoppen en hij werkte! Ik weet niet of de knoppen zelf werkten, maar ze konden het nog aanzetten.

Voor zover ik weet kun je het niet meer in het Nintendo gebouw vinden. Het wordt gezegd dat ze hem naar Washingtion ovegeplaatst hebben. Dus misschien kan je hem daar wel vinden
Een leuk stukje geschiedenis dus. En een bijzondere foto die uit een verschrikkelijke gebeurtenis is gekomen. Kende jij deze foto al? Laat het me vooral weten!

Het wordt gezegd dat dit dingetje één van de kleinste consoles van Nintendo is. Ik moet nog een keer zeggen dat het me ook bekend lijkt. Deze console kon je in drie kleuren kopen: blauw, groen en paars. Volgens de bronnen die ik lees werd het eerst in de VS uitgebracht en daarna in Japan. Binnen de eerste maand kon je het alleen in de New York Pokémon Center kopen en hest kostte maar 45$.
Er waren dus niet heel veel eenheden verkocht en het was geen groot succes. De Japanse versie bevatte vijf exclusieve spelletjes en de Europese bevatte ook vijf spelletjes. Maar die van de VS bevat alleen vier.
Er waren spelletjes zoals Pichu Bros. mini (ja echt!), Pokémon Tetris, en Pokémon Breeder mini.

Een leuk stukje geschiedenis dus! Het zou heel leuk zijn om één van deze dingetjes te zien, maar als je alles wilt spelen moet je misschien wat Japans leren; nu moet ik gewoon mijn broer vragen of hij de spelletjes voor mij kan vertalen... maar ik moet eerst één van deze consoles vinden!

In het zuiden van Parijs ligt het plein Denfert-Rochereau (vernoemd naar een Frans militair van de negentiende eeuw). Vroeger heette het "Place d'Enfer", een naam die "plein van de hel" betekent (er zijn een paar theorieën over de oorsprong van zo'n naam). Maar "het plein van de hel" staat ook bekend voor war je er vindt: de ingang van een trap die naar beneden gaat, naar beneden, naar beneden... Naar de catacomben van Parijs. Is de naam niet perfect?

Ik vertrek morgen vroeg, dus ga ik naar bed nu. Ik schrijf iets morgen in de trein. Tot tiens!

Een paar dagen geleden ben ik opeens tegen een vismarter of Otter tegengekomen; helaas kon ik hem niet goed zien, maar zijn vorm leek volgens mij meer op die van een Otter en de manier waarmee hij bewoog ook. Ik zou zeggen dat zijn buik een beetje wit uitzag, maar ik weet het niet zeker. Bovendien stond hij erg ver, maar ik liep naar zijn locatie toe en ik hoorde hem op de bladeren lopen en hij was zwaar.
Wij hebben veel vismarters en otters in de buurt, maar in dit stukje bos niet. Er is weinig water. Toch liep hij langs een heel klein 'riviertje' die bijna uitgedroogd was. Het is wel mogelijk dat hij weer terug zal zijn.

Wist je dat zo'n console ooit heeft bestaan? Het is echt waar! De Wii Mini was een goedkopere versie van de Wii natuurlijk, maar Nintendo was van plan om het alleen in Canada te verkopen -vandaar de rode controller en console. Deze console is aan het einde van 2012 uitgekomen en een jaar later zou het ook in de VS en Europa verkocht worden. De Canadese en Europese versies hadden geen bundel, maar die in de VS bevatte Mario Kart Wii.
Het bevatte ook geen online optie en geen SD Card.
Ken jij meer dingen over de Wii Mini? Ik ben hier vooral naar benieuwd! Ik voel alsof ik het ooit heeft gezien... maar ik weet het niet zeker!

Hoe leer je mensen die niets van informatica weten, hoe ze hun computers of smartphones moeten gebruiken? Het is geen gemakkelijke taak. Alles voelt zo eenvoudig voor je: iets typen in de zoekbalk. Een app te installeren. In te loggen op een website. Maar we vergeten dat de eenvoudigste stappen niet intuïtief voor die mensen zijn. Ze hebben de informatica-boot gemist, en nu wordt het steeds moeilijker om alles te leren.

Ik heb onlangs verhalen gelezen over de bepaalde beperkingen van het maken van game muziek. Ik las over hoe componisten zoals Nobuo Uematsu liedjes maakten met maar drie tonen vanwege de beperkingen van de Famicom (NES). Er waren maar drie tonen om te gebruiken! En ze moesten de muziek niet irritant maken want je zou die soundtracks talloze keren horen.
Dit was een moeilijk probleem, maar met elk nieuw spelletje werd het steeds beter. Rond de tijd van Final Fantasy IV hoor je veel verbeteringen. En ook al waren de soundtracks beperkt, ze worden nog steeds door sommige mensen als tijdloos beschouwd.
Later vonden de developers manieren om een beetje met het systeem vals te spelen; er waren glitches die toegang gaf tot een soort slag geluid. Iets dat een beetje als een drum klonk.

Nog een probleem was hoeveel ruimte ze eigenlijk hadden om muziek in zo'n spelletje te stoppen. Die kostte soms veel data en de team moest het soms comprimeren.
Het was dus een lange, moeizaam onderneming, maar ook één vol met interessante momenten en ontedekkingen. Ik vind het altijd leuk om over de oudere computers en consoles te leren en wat is het bijzonder hoe ver ze zijn gekomen.

Het roodborstje is altijd vlakbij. Als de dag begint, hoor je al zijn zang door de takken van de berk heen.

De andere vogels komen en gaan: de merel schreeuwt en verdwijnt als de buren naar buiten gaan. De specht en de ekster vliegen over mij maar blijven bijna nooit. De mezen zeggen luid tegen je: "ik heb je gezien!" als ze van boom tot boom vliegen.

Maar het roodborstje is niet zo bang. Het blijft bij ons als we in de tuin zijn.

...

de deur was al van het slot

en open op een kier

ik deed de wollen bivakmuts op

leren handschoenen aan

en sloop het onbekende huis

de deur achter mij dicht

donker en stil

onbekende geuren

spullen die ik niet kende

voor mijn voeten op de mat

lag een klaverboer

en even iets verder een harten zeven

een spoor van speelkaarten

liep houten de trap omhoog

"als je durft", had ze geschreven

tenminste,

ik nam aan dat het een zij was

want weten deed ik toen nog niets

links de trap naar boven

rechts een woonkamer

als een ikea showroom

recht vooruit een keuken

bovenaan de trap de geur van

Patchouli, Mirre,

Olibanum en Palo Santo

uit de deuropening

van de kamer, einde van de hal

een warm flakkerend kaarslicht

...

Ze lag op bed

zo goed als naakt

op een:

•nauw sluitende

rode blinddoek

een

•Gouden Lucha Libre

Mexicaanse

Worstelaars masker

en een

•grote afsluitende

koptelefoon

na

Ze had me

bij de uitnodiging

een enkele

schriftelijke

instructie meegegeven:

doe met me wat je wilt

maar doe me geen pijn

geniet

en wees lief voor me

toen ik met mijn nagels

haar voetzolen kraste

kreunde ze

waarop ik haar tenen

likkend kuste

(...)

twee uur later dekte ik haar toe

trok bij het weggaan de deur achter me dicht

het begin van een hechte vriendschap

...

Een week geleden toen ik een wandeling in het bos maakte, kwam ik een dode kikker tegen. Hij lag in het water van een rivier en deze is precies dezelfde rivier waar ik al die dode duizendpoten tegenkwam. De kikker zag er niet gewond uit en zijn ogen waren compleet wit. Ik vraag me af of het water maar te koud was geworden of misschien bewoog het te sterk.
Het was verbazingwekkend want zoiets kom ik nooit tegen. Die kant van het bos is wel gevaarlijk en er zijn veel slangen, maar hij was niet door een slang aangevallen. Tenzij hij ergens vergiftigd werd. Zijn lichaam lag richting de stromende rivier, dus het is mogelijk dat hij te hard zwam.
Ik legde zijn lichaam in de warme zon, maar ik vermoed dat het veel te laat was. Ik zou niet zeggen dat hij verdronken was, maar je weet het maar nooit. Ik heb ergens gehoord dat kikkers soms in het water kan hibarneren.

Niets doen is belangrijk. Je brein heeft rust nodig; en voor velen van ons, onze ogen ook.

Maar er is die stem binnen je hoofd: "Waarom doe je niets beters?", "Je zou iets nuttigs kunnen doen! Of iets leuks!" En de stem vindt altijd een lijst met dingen die ik zou moeten doen, in plaats van mijn tijd te "verspillen".

Op dit moment zoek ik naar liedjes van spelletjes te spelen. Ik kan nu veel van het fretboard gebruiken, dus ik dacht dat het eindelijk tijd was om het proberen. Ik heb besloten om te beginnen met Zelda's Lullaby. Deze vind ik wel handig want het is niet ontzettend moeilijk en het wordt af en toe in de achtergrond van andere liedjes gebruikt, onder andere in de binnenkant van het kasteel in BOTW en The Final Catch - deze twee liedjes zou ik graag op gitaar horen, maar het eerste zou moeilijk zijn, vermoed ik.
Je krijgt veel vrijheid als je zonder plectrum speelt. Toch duurde het lang voordat ik er meer aan gewend werd. Ik heb vandaag een uur gespeeld en ik heb eindelijk het hele liedje doorgespeeld. Het duurde ongeveer acht dagen om het te leren.

Je ligt in je bed na een lange dag. Je bent nog steeds gespannen of bezorgd, en je besluit om naar een rustgevend geluid te luisteren. Wat kies je? Het geluid van het oceaan? Van de regen? Van een trein, of misschien en druk café?

Het geluid van de golven is een van mijn favoriete: ik stel me voor dat ik langs de kust loop en ik naar de schelpen keek... Het geluid van een busrit is ook leuk. En mijn bed is comfortabeler dan een busstoel!

Je kunt het nu goed zien dat het herfst is. In dit gebied, tenminste. Veel bladeren zijn compleet rood geworden en ik ruik de dode bladeren. De geur vind ik niet zo erg, maar mijn neus krijgt er jeuk van. En wat doe ik als het koud is? Naar de Beach Boys lusiteren natuurlijk! Ik weet niet waarom, maar ik vind dit ontzettend leuk om te doen als het koud is. Het is een beetje een inside joke. Ik associeer hun muziek met de zonsondergang tijdens februari omdat ik er lang geleden vaak naar luisterde wanneer ik de sneeuw opruimde.
Mijn buren zijn heel stille mensen. Maar op een koude avond in februari toen ik buiten stond te scheppen, hoorde ik heel luide muziek van buiten spelen. Ik was erg verbaasd want het was ontzettend koud en het zou binnenkort donker zijn. Verder was er veel sneeuw, dus dat muziek moest vrij luid zijn. Een heel leuke, bijzondere herinnering en een mooie avond inderdaad!