r/vrouwvolk • u/IndependentComb9095 • 15h ago
Advies gezocht: ongepaste opmerking(en) collega
Ik (27jr) werk in een civiel/technisch werkveld met veel mannen. Ik ben vrij in de omgang en klets heel makkelijk met iedereen. Tot op heden heb ik dit altijd als positief ervaren. Ik werk al 4,5 jaar in deze sector en nog nooit issues gehad.
Tot nu! Sinds een tijd merk ik dat 2 mannelijke collega’s steeds de grenzen opzoeken in opmerkingen waarbij het lijkt (aanname vanuit mijn kant) alsof ze me een beetje een ongemakkelijk gevoel willen geven. Ik heb als kind/ tiener gekampt met extreme sociale angst, zo erg dat als iemand mij aansprak, ik al zichtbare stressreactie kreeg zoals vlekken in mijn hals. Dat is mede dankzij therapie verholpen maar heel af en toe speelt dit nog op. Zij hebben dit denk ik gezien/gemerkt en vinden dit een soort spelletje waarbij ik ook het gevoel krijgen dat ze mij wel ‘leuk’ vinden. Reden daarvoor is dat ik 1 van deze mannen over de telefoon heb horen zeggen: gaan jullie maar vast, dan ben ik nog even alleen met haar (mij). Ik ben toen gelijk weg gegaan en niet alleen geweest met hem.
Deze zelfde collega heeft nu in overleg een vraag gesteld over mijn lingerie. Ik heb hem gelijk voor het blok gezet op een nette manier en hij krabbelde ook gelijk terug maar ik ga het hier niet bij laten zitten omdat ik merk dat het steeds erger wordt. Ik wil de leidinggevende hiervan op de hoogte stellen en hem hier zelf ook op aanspreken. Ik ben echt geïrriteerd en ben ook niet bang om hem aan te spreken. Alleen hoe?
Ik ben al voorbereid op de klassieke: ik bedoelde het niet zo (hoe dan wel??) maar ik wil ook niet overkomen als ‘die zeur’ waar je ‘ook niks meer tegen kan zeggen’. Ik wil hem heel duidelijk maken dat die dit niet nog eens hoeft te flikken maar ik wil ‘m ook wel laten zweten door te zeggen: X weet er vanaf en je hoort vanzelf wat ze hiermee gaan doen. Ik zou er zelf behoorlijk van schrikken als ik bij mijn leidinggevende of iemand anders moet uitleggen waarom ik het nodig acht mijn collega zo te behandelen?
Wat zijn jullie tips en ervaringen? Hoe werd dit bij jullie bijvoorbeeld opgevangen?
Er waren een aantal collega’s bij die dit kunnen bevestigen, al was er helaas ook niemand die bijsprong.
Dit is helaas dus niet de eerste opmerking. Stel ik mij aan of zien jullie dit ook als een grens die echt wordt overschreden?
Sorry voor het lange verhaal en thanks alvast voor jullie hulp -xx